എൻ സയ്യിദീ…

അക്ഷരങ്ങളുടെ പ്രിയനേ,

വാക്കുകൾ തളർന്ന്

വഴിയറിയാതെ നിൽക്കുന്നു;

അങ്ങയോടുള്ള അനുരാഗം

ഹൃദയത്തെപ്പോലും

വാക്കുകളറ്റതാക്കുന്നു.

സ്വച്ഛമായ പ്രഭാതത്തിന്റെ വെളിച്ചമേ,

അങ്ങയുടെ ആഗമനത്താൽ

ലോകം മഹത്വമണിഞ്ഞു;

അങ്ങയുടെ പ്രകാശത്താൽ

പ്രപഞ്ചം പ്രഭാപൂരിതമായി;

ആകാശഗോളങ്ങൾ പോലും

അങ്ങയാൽ അലങ്കൃതമായി.

എൻ സയ്യിദീ,

മഹതിയായ ആമിനാ മാതാവിന്റെ

വിശുദ്ധ ഗർഭത്തിൽ

അങ്ങ് വിരിഞ്ഞപ്പോൾ,

ഭാരമോ ക്ഷീണമോ

അവൾ അറിഞ്ഞില്ല;

അനുഗ്രഹത്തിന്റെ നാഥനെ

വഹിച്ച ആ ഗർഭം

സ്വർഗീയ രഹസ്യമായി മാറി.

എൻ സയ്യിദീ,

അങ്ങയുടെ മഹത്തായ ജനനത്തിൽ

സാവാ തടാകം വറ്റിപ്പോയി;

കിസ്റായുടെ കൊട്ടാരത്തിലെ

ഇവാൻ പിളർന്ന് വീണു;

കാലം തന്നെ

ഒരു മഹത്തായ സംഭവത്തിന്റെ

സാക്ഷിയായി നിന്നു.

അങ്ങയുടെ ആഗമനം അറിഞ്ഞ നാളിൽ

ആകാശവും ഭൂമിയും പുഞ്ചിരിച്ചു;

പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ

തിരുനാമം പാടി;

ആനന്ദത്തിന്റെ തിരകളിൽ

സൃഷ്ടികൾ ആറാടി.

അങ്ങയുടെ തിരുമുഖപ്രഭയെ

വരവേൽക്കുവാൻ

സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങൾ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി;

അങ്ങയുടെ തിരുസാന്നിധ്യം തേടി

മാലാഖമാർ അടുത്തുവന്നു;

കരുണയുടെ കാറ്റ് വീശി,

അനുഗ്രഹത്തിന്റെ വാതിലുകൾ

ലോകത്തിനായി തുറന്നു.

അങ്ങയുടെ ആഗമനത്തിൽ

നരകത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ

കൊട്ടിയടഞ്ഞു;

കരുണയുടെ വാതിലുകൾ

വിശാലമായി തുറന്നു;

അനുഗ്രഹത്തിന്റെ വെളിച്ചം

ലോകമാകെ നിറഞ്ഞു.

അങ്ങ് ഭൂമിയുടെ രാത്രിയെ

പ്രഭാതമാക്കി;

അജ്ഞതയുടെ ഇരുട്ടിനെ

ജ്ഞാനത്തിന്റെ വെളിച്ചമാക്കി;

ലോകത്തിന്റെ തുലാസിനെ

നീതിയുടെ വശത്തേക്ക് ചായിച്ചു;

നീതിക്ക് മേൽക്കൈ നൽകി.

എൻ സയ്യിദീ,

അങ്ങാണ് സത്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണത;

ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്

അങ്ങയുടെ മഹാരഹസ്യം

പകർന്നപ്പോൾ,

അതിന് മറ്റൊന്നും

തേടേണ്ടിവന്നില്ല.

മഹത്തായ സ്വഭാവത്തിന്റെ

ഉടമയായ നബിയേ,

അങ്ങയെ വാഴ്ത്താൻ

ഞാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ,

എന്റെ പ്രണയത്തിനു മുന്നിൽ

വാക്കുകൾ പോലും

നിശ്ശബ്ദമായിപ്പോകുന്നു

അങ്ങയെ പുകഴ്ത്തുവാൻ

വാക്കുകൾ തിരയുമ്പോൾ,

അവയുടെ അശക്തി

എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നു;

എന്റെ ദൗർബല്യം,

നിരാശയോടെ എന്നെ

തിരികെ അയക്കുന്നു.

അങ്ങയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ

എന്താണ് പറയേണ്ടത്?

കടൽത്തീരത്തെ മണൽത്തരികൾ

എണ്ണിത്തീർക്കുന്നതുപോലെ

അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ

എണ്ണിത്തീർക്കാനാകുമോ?

അതിലുപരി;

ഞങ്ങളറിയാത്ത

എത്രയോ ഔദാര്യങ്ങൾ,

എത്രയോ അനുഗ്രഹങ്ങൾ,

എത്രയോ മഹത്വങ്ങൾ

അങ്ങയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു!

എൻ സയ്യിദീ,

എത്ര മഹത്വമുള്ളതാകുന്നു

അങ്ങയുടെ അനാഥത്വം!

അനാഥനായി വന്ന അങ്ങ്

ഈ പ്രപഞ്ചമാകെ

ഹിദായത്തിന്റെ വെളിച്ചം പകർന്നു;

മനുഷ്യന് സ്നേഹവും,

സൗഹൃദവും,

സഹോദര്യവും,

ഐക്യവും സമ്മാനിച്ചു.

ഓ, ഉമ്മിയ്യായ നബിയേ!

അങ്ങ് ലോകത്തെ പഠിപ്പിച്ചു;

അറിയാതിരുന്ന

അനേകം സത്യങ്ങൾ,

അങ്ങായിരുന്നു

ജ്ഞാനത്തിന്റെ ദീപം,

അറിവിന്റെ മഹാസാഗരം.

ഇന്നും അനേകം ഹൃദയങ്ങൾ

അങ്ങയുടെ പാത പിന്തുടരുന്നു;

അങ്ങയുടെ മാർഗദർശനം

ഇരുണ്ട വഴികളിൽ

പ്രകാശമായി തെളിയുന്നു.

അങ്ങ് ഒരു പ്രകാശമായി വന്നപ്പോൾ

ലോകം മുഴുവൻ തെളിഞ്ഞു;

ഇരുട്ട് പിൻവാങ്ങി,

പ്രഭാതം ഉദിച്ചു;

മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിൽ

പ്രതീക്ഷയുടെ നാളം തെളിഞ്ഞു.

എൻ സയ്യിദീ…

അങ്ങയെ പുകഴ്ത്തുവാൻ

എന്റെ നാവിന് വാക്കുകളില്ല;

അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുവാൻ

എന്റെ ഹൃദയത്തിന്

അതിരുകളുമില്ല.

വാക്കുകൾക്കും

സ്തുതികൾക്ക്ക്കും

അതീതനായവനേ,

ഹൃദയങ്ങളുടെ പ്രിയനേ,

എന്റെ അശക്തമായ ഈ വരികൾ

അങ്ങയുടെ തിരുമുമ്പിൽ

ഒരു ചെറിയ സ്നേഹാർപ്പണമാകട്ടെ.

പ്രിയപ്പെട്ട നബിയേ,

അങ്ങയെ ലോകം മറന്നാലും

എന്റെ ഹൃദയം മറക്കില്ല;

കാലം കടന്നുപോയാലും

അങ്ങയോടുള്ള പ്രണയം

എന്നിൽ മങ്ങുകയില്ല.

അങ്ങയുടെ തിരുനാമം

എന്റെ നാവിൽ പൂക്കട്ടെ;

അങ്ങയുടെ സുന്നത്ത്

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ തെളിയട്ടെ;

അങ്ങയുടെ സ്നേഹം

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിറയട്ടെ;

അങ്ങയുടെ ശഫാഅത്ത്

എന്റെ അവസാന പ്രതീക്ഷയാകട്ടെ.

എൻ സയ്യിദീ…

എൻ ഹബീബേ…

മുഹമ്മദ് നബിയേ…

അങ്ങയുടെ പ്രകാശത്തിൽ

ഈ ഹൃദയവും

ഒരു നാളെങ്കിലും

പ്രകാശിക്കട്ടെ.